บทที่ 171 เซี่ยจิ่งอวี้สิ้นใจ

เซี่ยจิ่งอวี้จ้องขวดกระเบื้องเขม็ง

เสียงของเขามีความร้อนรนมากขึ้น "นายหญิง ข้าเสียสติชั่ววูบจึงทำให้เด็กไร้เดียงสาสองคนต้องตาย ข้ารู้ว่าบาปกรรมนี้ล้างไม่ออก... ตอนนี้สกุลเซี่ยตกต่ำลงเช่นนี้ ก็นับเป็นกรรมของข้าแล้ว หากสวรรค์ให้โอกาสข้าอีกครั้ง ข้าจะไม่มีวันทำเรื่องเช่น

บทที่ 172 ธิดาสกุลอวิ๋นขอเข้าพบ

หยวนซื่อเงียบไปทันที

ทำไมนางไม่ไปหาอวิ๋นชูนะ แต่ถ้าอวิ๋นชูปฏิเสธ นางจะทำอย่างไรได้...

นางคงไม่อาจบังคับให้อวิ๋นชูเอาสินสอดของตนออกมา หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป สกุลเซี่ยจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

อีกอย่าง แม้นางจะเป็นแม่สามี แต่ก็ค่อนข้างเกรงกลัวอวิ๋นชูสะใภ้คนนี้ แค่อวิ๋น

บทที่ 173 เจ้าคิดมากเกินไปแล้ว

ทหารยามทั้งสองมองหน้ากันไปมา ไม่รู้ว่าควรตัดสินใจอย่างไร

ในตอนนั้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้น: "มีอะไรกัน?"

ทั้งสองคนราวกับคว้าเชือกช่วยชีวิตได้ รีบประสานมือคำนับ: "ท่านเฉิง ธิดาคนโตสกุลอวิ๋นขอเข้าพบอ๋อง"

เฉิงซวี่เป็นองครักษ์ขั้นสามชั้นหนึ่ง และเป็นผู้นำกองหน้าในการปราบโจ