บทที่ 119 แม่ทัพใหญ่กลับราชสำนัก

ที่หน้าประตูพระราชวังอันยิ่งใหญ่ ร่างมนุษย์ดูเล็กจิ๋วเป็นพิเศษ

ฉู่อี๋สวมชุดเครื่องแบบขุนนางสีม่วงดำ เพิ่งลงจากรถม้า ก็เห็นร่างอรชรตรงหน้า

ในสมองเขาลอยภาพฉากในกระท่อมบนภูเขาโจรขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว บาดแผลน่าเกลียด ผิวขาวดั่งกระเบื้องเคลือบ... หลังวันนั้น นี่เป็นครั้งแร

บทที่ 120 ฝันร้ายทุกคืน

ต้นเดือนแปดแล้ว แดดร้อนแรงดุจไฟ

แม่ทัพเสาประเทศกลับราชสำนัก ผู้คนมากมายเข้าออก ทุกห้าปีในช่วงนี้สกุลอวิ๋นจะถือโอกาสจัดงานเลี้ยงต้อนรับแขก

เมื่ออวิ๋นชูมาถึง ในลานมีคนมาไม่น้อยแล้ว แขกชายหญิงไม่แยกโต๊ะ จัดที่นั่งตามตำแหน่งขุนนาง หนึ่งครอบครัวนั่งหนึ่งโต๊ะ

นางเพิ่งมาถึง คนสกุ

บทที่ 121 ตระกูลอวิ๋นควรทำอย่างไร

ในห้องจัดเลี้ยงคึกคักมาก

อ๋องกงซีลุกขึ้นก่อน ชูถ้วยสุรา: "ข้าขอเป็นตัวแทนราชวงศ์ ตัวแทนขุนนางทั้งหลาย และตัวแทนประชาชนทั้งปวง ดื่มอวยพรแด่แม่ทัพเสาประเทศ!"

ทุกคนในที่นั้นต่างลุกขึ้นชูถ้วยตาม

เมื่อนั่งอยู่โต๊ะเดียวกันในหมู่คนสนิท หลายคนอดไม่ได้ที่จะกระซิบกระซาบ