บทที่ 115 หน้าตาเหมือนเกินไป

"นางไม่มีญาติพี่น้องอะไรหรอก"

ฉินหมิงเหิงก้มหน้า สีหน้าเย็นชา

"นางเป็นสาวใช้ต่ำต้อยที่ตระกูลฉินซื้อมา ไม่มีพ่อไม่มีแม่ อ๋องอย่าคิดถึงเลย"

พูดจบ เขาประสานมือถอยหลังไปหลายก้าว หันตัวเดินไปหาอวิ๋นเจ๋อ ตามเข้าประตูใหญ่จวนอวิ๋น

ฉู่อี๋เม้มริมฝีปากบาง

เมื่อห้าปีก่อน เขาตาม

บทที่ 116 อาจค่อยๆ กลับไปได้แล้ว

อวิ๋นชูลูบแก้มของเด็กหญิงตัวน้อย เห็นได้ชัดว่าผอมเกินไป

เด็กหญิงซุกตัวเข้าไปในอ้อมอกของนาง ฉู่หงหยูที่อยู่ข้างๆ พูดว่า "ฉางเซิง ป้าอวิ๋นบาดเจ็บตรงนี้ เจ้าต้องระวังอย่าไปโดนนะ"

เด็กหญิงพยักหน้าอย่างว่าง่าย ขยับตัวลงมาเล็กน้อย เบ้ปากเป่าลมตรงบริเวณที่อวิ๋นชูบาดเจ็บ

ห

บทที่ 117 ใครกันแน่ที่ไม่รู้จักกฎระเบียบ

รถม้าหยุดที่หน้าประตูจวนสกุลเซี่ย

อวิ๋นชูจากจวนสกุลเซี่ยไปครึ่งเดือน กลับมาแล้วย่อมต้องไปคำนับเหล่าฮูหยินเซี่ย

เหล่าฮูหยินเซี่ยป่วยมาก่อน พักฟื้นสักพักก็ดีขึ้นมาก นั่งพิงอยู่บนเตียง ในห้องไม่ได้วางน้ำแข็ง

ไม่ใช่ว่าไม่มีเงินซื้อ สกุลเซี่ยจะประหยัดอย่างไรก็ไม