บทที่ 10

ถ้าคืนนั้น

อวิ๋นชูจิบชา

ทิงเสวี่ยเล่าอย่างละเอียด "ลุงเฉินไปจวนอ๋องผิงซีสองรอบ รอบแรกรัฐทายาทออกมาต้อนรับเอง บอกว่าจิ้งหรีดตัวเล็กไป ลุงเฉินจึงรีบไปซื้อจิ้งหรีดตัวใหญ่และแข็งแรงกว่าไปส่ง ใครจะคิด รัฐทายาทไม่ยอมออกมาเลย สั่งคนไล่ลุงเฉินไป ยังบอกว่าถ้าส่งจิ้งหรีดที่ไม่พอใจมา เรื่องนี้ยัง

บทที่ 11

ได้อะไรมา

อวิ๋นชูยิ้มน้อยๆ

นางมองไปรอบๆ ห้อง นอกจากผนังทั้งสี่ด้านที่เป็นของสกุลเซี่ยแล้ว ข้าวของทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่นางจัดหามา

ของพวกนี้ แม้จะเอาไปให้หมากิน ยังดีกว่าให้พวกอกตัญญูพวกนี้เสียอีก

นางเอ่ยว่า "ในเมื่อเซี่ยซื่อเหวยพูดเช่นนี้แล้ว ข้าที่เป็นมารดาหากจะตีเจ้าด้วยไม้บรรทัด

บทที่ 12

ให้นางมาด้วยตัวเอง

ยามเช้าในเมืองหลวงคึกคักวุ่นวาย

เซี่ยจิ่งอวี้และเซี่ยซื่ออันนั่งอยู่บนรถม้า พ่อลูกทั้งสองดูราวกับถูกแกะออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกัน แม้แต่บุคลิกยังคล้ายคลึงกัน

รถม้าแล่นผ่านถนนที่คึกคักที่สุด เข้าสู่ย่านทองของเมืองหลวง ผู้ที่อาศัยอยู่แถบนี้ล้วนเป็นขุนนางผู้สูงศักดิ์ ต่ำ