บทที่416หญ้าจื่ออวี๋น

“เจ้าของในร้านยาวิเศษโกหกพวกเจ้า”หลินซีนเยียนได้ยินเข้าคิดถึงคำพูดของเจ้าของร้านขึ้นมาทันที

“ข้ารู้เสียเมื่อไหร่หลังจากเข้าวังโดยบังเอิญทีหลังถึงจะรู้แต่เป็นเพราะอู่หลงในวังครั้งนั้นเลยทำให้แม่ทัพโจว่พบอี้เซิงแม่ทัพใหญ่โจว่นั่นเป็นอัครเสนาบดีของฮ่องเต้องค์ก่อนองค์ชาย

บทที่417อี้เซิงฟื้น

“เอามาให้ข้าเถิด”หลินซีนเยียนรับถ้วยยาใช้ช้อนตักยามาเป่าข้างปากแผ่วเบาท่าทางละเอียดอ่อนโยนนางจริงจังไม่เห็นสายตาหมอหลิวที่ซ่อนความตื่นเต้น

หมอหลิวส่งยาแล้วก็ออกไปอินฉีเฝ้าอยู่ในห้องกำลังมองหลินซีนเยียนทุกอากัปกิริยาท่าทางช่วงที่ใจลอยเขามีฝันลมๆแล้งๆถ้าหากนางเป็นภรรยาขอ

บทที่418การแต่งงานคือการอยู่ร่วมกัน

“อี้เซิงฟื้นแล้ว”อินฉีคลายหัวคิ้วเปลี่ยนมายิ้มแย้มอบอุ่นสองคนที่กำลังกอดร้องไห้กันได้ยินเสียงอินฉีก็แยกออกจากันทั้งคู่

หลินซีนเยียนลงจากเตียงจัดเสื้อผ้าหน้าผมเสร็จก็ออกไปต้มน้ำอุ่นในลานบ้านตั้งแต่พบหน้าจนไปไม่มีท่าทีจะพูดกับอินฉี

รอหลินซีนเยียนเดิ