บทที่415วีรบุรุษหลงใหลสาวงามจนเสียความตั้งใจเสียชื่อเสียง

อินฉีมองนางท่าทางซื่อๆเขาไม่ได้คุกคามและเกิดโทสะเพราะนางกลับยิ่งเจ็บปวดแม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงเปลี่ยนไปอย่างนี้เขาไม่รู้มันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อใดเขากำลังสนใจทัศนะที่ฉลาดเกินคนของนาง

สายตาโจ่วเฉิงมองระหว่างสองคนนั้นลังเลก

บทที่416หญ้าจื่ออวี๋น

“เจ้าของในร้านยาวิเศษโกหกพวกเจ้า”หลินซีนเยียนได้ยินเข้าคิดถึงคำพูดของเจ้าของร้านขึ้นมาทันที

“ข้ารู้เสียเมื่อไหร่หลังจากเข้าวังโดยบังเอิญทีหลังถึงจะรู้แต่เป็นเพราะอู่หลงในวังครั้งนั้นเลยทำให้แม่ทัพโจว่พบอี้เซิงแม่ทัพใหญ่โจว่นั่นเป็นอัครเสนาบดีของฮ่องเต้องค์ก่อนองค์ชาย

บทที่417อี้เซิงฟื้น

“เอามาให้ข้าเถิด”หลินซีนเยียนรับถ้วยยาใช้ช้อนตักยามาเป่าข้างปากแผ่วเบาท่าทางละเอียดอ่อนโยนนางจริงจังไม่เห็นสายตาหมอหลิวที่ซ่อนความตื่นเต้น

หมอหลิวส่งยาแล้วก็ออกไปอินฉีเฝ้าอยู่ในห้องกำลังมองหลินซีนเยียนทุกอากัปกิริยาท่าทางช่วงที่ใจลอยเขามีฝันลมๆแล้งๆถ้าหากนางเป็นภรรยาขอ