บทที่411ออกมาให้หมดเถอะ

เจ้าของบ้านยาวิเศษยิ้มออกมาอย่างกะทันหันชายวัยกลางคนคนหนึ่งยิ้มออกมาอย่างเปิดเผย"ใช่หากว่ายานี่ใช้เพื่อช่วยชีวิตลูกสาวของข้าข้าก็คงจะมอบให้เจ้าไม่ได้แม้ว่า...จะเอาชีวิตข้าก็ตาม"

หลีฮวนที่ซ่อนอยู่ในมุมมืดเพราะว่าได้ยินประโยคนี้ของเจ้าของร้านบ้านยาวิเศษเข้าน้ำตาก็รื้

บทที่412จิตใจที่ดีงาม

หลินซีนเยียนโอบกอดอี้เซิงอย่างอ่อนโยนพักหนึ่งแล้วถึงจะยืนขึ้นมาหยุดอยู่ต่อหน้าหลีฮวนกับเจ้าของร้านบ้านยาวิเศษนางพูดกับเจ้าของร้านบ้านยาวิเศษว่า:"เจ้าก็เห็นแล้วว่าลูกสาวของเจ้าสบายดีก็ทำอย่างที่เจ้าพูดก่อนหน้าขอแค่ไม่ใช่ใช้เพื่อช่วยชีวิตลูกสาวของเจ้าเจ้าก็จะมอบยาให้ถูกหรือไ

บทที่413แค่เจ้าไม่ได้

เลือดสดๆของหลีฮวนกระเด็นไปโดนหน้าของเจ้าของร้านบ้านยาวิเศษทำให้สีหน้าของเขาแสดงสีหน้าน่ากลัวออกมาดวงตาทั้งสองของเขาจ้องเขม่งอย่างโมโหสายตาค่อนข้างบ้าคลั่งตะโกนออกมา:"อย่าอย่าทำร้ายนาง!ข้า..."

"พ่อ!"หลีฮวนอดกลั้นความเจ็บปวดไว้ร้องไห้ไปด้วยตะโกนไปด้วย"พ่อถือว่าข้าขอร้อ