บทที่410เจ้าของร้านบ้านยาวิเศษ

หลายคนก้มหน้าลงไปดูสรุปก็เห็นบนพื้นเต็มไปด้วยแมลงที่ไม่รู้ว่าไต่เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ถึงแม้จะแค่เลือดหยดเดียวผสมกับผงดอกหมู่ตานแต่ว่าทำให้คนที่อยู่ในสถานที่นั้นตกตะลึงไม่น้อย

หลินซีนเยียนคิ้วขมวดเข้าหากันสายตาจับจ้องไปยังแมลงพวกนั้นถอยออกไปช้าๆความคิดของนาง

บทที่411ออกมาให้หมดเถอะ

เจ้าของบ้านยาวิเศษยิ้มออกมาอย่างกะทันหันชายวัยกลางคนคนหนึ่งยิ้มออกมาอย่างเปิดเผย"ใช่หากว่ายานี่ใช้เพื่อช่วยชีวิตลูกสาวของข้าข้าก็คงจะมอบให้เจ้าไม่ได้แม้ว่า...จะเอาชีวิตข้าก็ตาม"

หลีฮวนที่ซ่อนอยู่ในมุมมืดเพราะว่าได้ยินประโยคนี้ของเจ้าของร้านบ้านยาวิเศษเข้าน้ำตาก็รื้

บทที่412จิตใจที่ดีงาม

หลินซีนเยียนโอบกอดอี้เซิงอย่างอ่อนโยนพักหนึ่งแล้วถึงจะยืนขึ้นมาหยุดอยู่ต่อหน้าหลีฮวนกับเจ้าของร้านบ้านยาวิเศษนางพูดกับเจ้าของร้านบ้านยาวิเศษว่า:"เจ้าก็เห็นแล้วว่าลูกสาวของเจ้าสบายดีก็ทำอย่างที่เจ้าพูดก่อนหน้าขอแค่ไม่ใช่ใช้เพื่อช่วยชีวิตลูกสาวของเจ้าเจ้าก็จะมอบยาให้ถูกหรือไ