บทที่ 231 ความรู้สึกของเขาตั้งแต่แรกเริ่ม

ชิงจู๋พนักหน้า และกอดวี่จิ่งเดินออกไป นำทางแทนหลินซีนเยียน เสมือนว่านางรู้ว่าโม่จื่อเฟิงอยู่ที่ไหน

หลินซีนเยียนรู้สึกว่านางยิ่งนานเข้ายิ่งรูสึกชอบนิสัยของชิงจู๋ ทั้งๆที่เป็นคนยึดถือหลักความยุติธรรม แต่กลับแกล้งทำเป็นเย็นชาไร้ความรู้สึก จริงๆ

บทที่232การเติบโตของโม่จื่อเฟิง（1）

้องนอนของโม่จื่อเฟิง จัดไว้อย่างเรียบง่ายแต่ดูหรูหรา ผนังห้องมีรูปที่เก่าแก่อยู่หลายรูป พื้นห้องมีแจกันที่สูงเกือบครึ่งตัวคน ดูเหมือนเรียบง่ายไม่มีอะไร แต่ราคาของประดับทุกสิ่งก็สามารถทำให้คนตะลึงได้

จำได้ว่าครั้งแรกที่หลินซีนเยียนได้ฟังจินมู่พูดถึงของพวกนี

บทที่233การเติบโตของโม่จื่อเฟิง（2）

สายตาของโม่จื่อเฟิงมองไปยังมือที่จับแก้วชาของนาง แล้วยิ้มมุมปาก ตกใจเล็กน้อย อยู่ๆเขาก็รู้สึกว่า มือของผ็หญิงคนนี้ทั้งเล็กทั้งขาว นั้นดึงดูดเขาได้มากกว่าที่คาดไว้

นางรับรู้ได้ถึงสายตาของเขาที่มองมา หลินซินเยียนรู้สึกว่ามือร้อนวูบวาบ รีบส่งแก้วชาให้เขา