บทที่ 217 เขียนเสือให้วัวกลัว

ใจกลางโถงประดับเตาทองแดงที่มีความสูงเกือบครึ่งคน ในเตาเต็มไปด้วยถ่านไม้ ทำให้ภายในโถงรับรองล้วนอบอุ่นชื้นถ้วนหน้า มีเพียงราชวังสถานที่เช่นนี้เท่านั้น จึงจะสามารถเริ่มต้นกระจายความร้อนทั้งที่เพิ่งย่างเข้าสู่หน้าหนาว โดยไม่คำนึงถึงค่าใช้จ่ายของเชื้อถ่านไฟแม้สักนิด

บทที่ 218 ทำให้ฮองเฮาคับแค้นใจเช่นเดียวกัน

ซุนมามาหาได้กล้ายึกยักเสียที่ใด รีบกระเสือกกระสนออกไปแบบขี้หดตดหาย

คอยปรนนิบัติอยู่ในห้องโถงใหญ่ยังมีนางในสิบกว่านาง ได้เห็นฉากนี้ทำให้กลางใจของทุกคนมีข้อพิพาท อย่างน้อยต่อไปนี้นอกเหนือจากได้รับบัญชาของฮองเฮาเอง มิเช่นนั้นพวกนางก็มิกล้ารังแกหลินซ

บทที่ 219 คนตระกูลหลิน

นางกำนัลที่นำทางให้หลินซีนเยียนเห็นว่านางหยุดย่างก้าว จึงหันหน้าไปถามอย่างอดไม่ได้ “แม่นางหลินรู้จักคนเหล่านั้นหรือ”

“...” หลินซีนเยียนขมวดคิ้ว ส่ายศีรษะทันควัน “ไม่รู้จัก ข้าตาฝาดไปเท่านั้น มองถี่ถ้วนแล้วกลับมิใช่คนที่ข้ารู้จัก ใช่แล้ว เขาเหล่านั้นคือนางสนมคัดเลือก