บทที่ 216 ความอบอุ่นที่มาจากโม่จื่อเฟิง

นางยังคงเปลือยเท้าเปล่า ขากางเกงพับถลกขึ้นมาถึงใต้หัวเข่า ถึงแม้ทั้งขาจะเปรอะโคลมตม ก็ปฏิเสธมิให้ผู้พบเห็นบังเกิดความคิดแสนบันเจิดอย่างอื่นเป็นแน่ ทว่าในสังคมที่โบราณคร่ำครึเช่นนี้ ยังมีบางคนที่ยอมรับมิได้อยู่ดี

โม่จื่อเฟิงเงยหน้าเสมองคนที่ร่วมขบวนผ

บทที่ 217 เขียนเสือให้วัวกลัว

ใจกลางโถงประดับเตาทองแดงที่มีความสูงเกือบครึ่งคน ในเตาเต็มไปด้วยถ่านไม้ ทำให้ภายในโถงรับรองล้วนอบอุ่นชื้นถ้วนหน้า มีเพียงราชวังสถานที่เช่นนี้เท่านั้น จึงจะสามารถเริ่มต้นกระจายความร้อนทั้งที่เพิ่งย่างเข้าสู่หน้าหนาว โดยไม่คำนึงถึงค่าใช้จ่ายของเชื้อถ่านไฟแม้สักนิด

บทที่ 218 ทำให้ฮองเฮาคับแค้นใจเช่นเดียวกัน

ซุนมามาหาได้กล้ายึกยักเสียที่ใด รีบกระเสือกกระสนออกไปแบบขี้หดตดหาย

คอยปรนนิบัติอยู่ในห้องโถงใหญ่ยังมีนางในสิบกว่านาง ได้เห็นฉากนี้ทำให้กลางใจของทุกคนมีข้อพิพาท อย่างน้อยต่อไปนี้นอกเหนือจากได้รับบัญชาของฮองเฮาเอง มิเช่นนั้นพวกนางก็มิกล้ารังแกหลินซ