บทที่ 215 ยามต่ำใจท่านปรากฏ

ที่แท้นางกำนัลที่นำทางมาก่อนหน้านี้มีนามว่าอี้เหมย ตอนนี้นับว่าหลินซีนเยียนได้ลิ้มรสกรุ่นมาแล้ว เดาว่าก่อนหน้าที่อี้เหมยผู้นี้เรียกให้นางพักบริเวณหน้าประตูล้วนพกลมทั้งสิ้น ความตั้งใจจริงคงไม่พ้นการจงใจถ่วงเวลาเพื่อให้ฮองเฮาลงทัณฑ์ก็เท่านั้น

นี่เพิ่งเข้าวัง ก็พบ

บทที่ 216 ความอบอุ่นที่มาจากโม่จื่อเฟิง

นางยังคงเปลือยเท้าเปล่า ขากางเกงพับถลกขึ้นมาถึงใต้หัวเข่า ถึงแม้ทั้งขาจะเปรอะโคลมตม ก็ปฏิเสธมิให้ผู้พบเห็นบังเกิดความคิดแสนบันเจิดอย่างอื่นเป็นแน่ ทว่าในสังคมที่โบราณคร่ำครึเช่นนี้ ยังมีบางคนที่ยอมรับมิได้อยู่ดี

โม่จื่อเฟิงเงยหน้าเสมองคนที่ร่วมขบวนผ

บทที่ 217 เขียนเสือให้วัวกลัว

ใจกลางโถงประดับเตาทองแดงที่มีความสูงเกือบครึ่งคน ในเตาเต็มไปด้วยถ่านไม้ ทำให้ภายในโถงรับรองล้วนอบอุ่นชื้นถ้วนหน้า มีเพียงราชวังสถานที่เช่นนี้เท่านั้น จึงจะสามารถเริ่มต้นกระจายความร้อนทั้งที่เพิ่งย่างเข้าสู่หน้าหนาว โดยไม่คำนึงถึงค่าใช้จ่ายของเชื้อถ่านไฟแม้สักนิด