บทที่ 179 เพื่อหมอตำแยที่ดีที่สุด

“ถุ้ยย เป็นแค่แม่ทัพขยะที่เกาะตำแหน่งของลูกสาวมิใช่หรือ? แถมยังยึดถือว่าตนเองเป็นพระญาติราชวงศ์เสียด้วย

เมื่อกลุ่มรถของหลินโสงฉีเดินออกไป ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ด้านหน้าหลินซินเยียนก็ถุยน้ำลายไล่ตามหลังรถม้า คนที่อยู่ด้านข้างเมื่อได้ยินเช่นนี้ก็รีบกรูเข้าม

บทที่ 180 กลับเมืองเฟิ่งชี

หลังจากนั้นหลายวันก็เดินทางมาถึงเมืองเฟิ่งชี หลินซินเยียนคิดว่าตนเองนั้นอาจจะกระวนกระวายหรือไม่ก็ตื้นเต้น แต่กลับผิดจากที่คาด นางรู้สึกสงบอย่างมาก บางทีเป็นเพราะว่าขณะที่มาถึงหน้าประตูเมือง เจ้าเด็กน้อยในท้องของนางก็ไม่อยู่ไม่สุขเท่าไรนัก ดิ้นถีบนางอยู่หลายทีราวกับกำล

บทที่181ดอกบัวสีขาวที่สวยสะอาดบริสุทธิ์

“อ้าวแม่นางก็มาฟังละครเพลงเช่นกันหรือรีบหน่อยนะเหลือแค่โต๊ะสุดท้ายแล้วถ้าช้ากว่านี้จะไม่มีที่นั่งแล้วนะ”บ่าวที่รับผิดชอบเรียกแขกของร้านอาหารเห็นหลินซินเยียนยืนอยู่ที่หน้าประตูก็รีบยิ้มต้อนรับ

หลินซินเยียนย่นคิ้วในใจของนางนั้นยังเป็นห่วงสรือโถวอยู