บทที่ 180 กลับเมืองเฟิ่งชี

หลังจากนั้นหลายวันก็เดินทางมาถึงเมืองเฟิ่งชี หลินซินเยียนคิดว่าตนเองนั้นอาจจะกระวนกระวายหรือไม่ก็ตื้นเต้น แต่กลับผิดจากที่คาด นางรู้สึกสงบอย่างมาก บางทีเป็นเพราะว่าขณะที่มาถึงหน้าประตูเมือง เจ้าเด็กน้อยในท้องของนางก็ไม่อยู่ไม่สุขเท่าไรนัก ดิ้นถีบนางอยู่หลายทีราวกับกำล

บทที่181ดอกบัวสีขาวที่สวยสะอาดบริสุทธิ์

“อ้าวแม่นางก็มาฟังละครเพลงเช่นกันหรือรีบหน่อยนะเหลือแค่โต๊ะสุดท้ายแล้วถ้าช้ากว่านี้จะไม่มีที่นั่งแล้วนะ”บ่าวที่รับผิดชอบเรียกแขกของร้านอาหารเห็นหลินซินเยียนยืนอยู่ที่หน้าประตูก็รีบยิ้มต้อนรับ

หลินซินเยียนย่นคิ้วในใจของนางนั้นยังเป็นห่วงสรือโถวอยู

บทที่182ความคิดที่ชั่วร้าย

แต่ว่าต่อให้ราคาสูงขนาดนี้แล้วก็ไม่สามารถขวางกั้นความความกระตือรือร้นของคนทั้งหลายได้สูสีและดุเดือดมากราคาที่ยิ่งพูดยิ่งสูงของผู้ชายทั้งหลายนั้นตะโกนขึ้นมาไม่หยุด

เดิมทีคุณนายทั้งหลายที่สงบเสงี่ยมค่อยมองรอบๆนั้นเมื่อเห็นราคานั้นยิ่งเพิ่มสูงขึ้นพวกนางก็เริ่มนั่งไ