บทที่ 174 พบกันเร็วเกินไป

ช่วงเวลากลางคืนท่ามกลางหุบเขาดูเหมือนจะเร็วกว่าที่อื่นๆ อาจจะเป็นเพราะความหนาแน่นของป่าทึบที่บดบังกั้นแสงดวงอาทิตย์ แม้แต่แสงอาทิตย์ยามอัสดงก็ถูกกั้นไว้ที่ด้านนอกชายป่า

ทว่าอาหารมื้อค่ำในหุบเขากลางป่ากลับอุดมสมบูรณ์ หลินซินเยียนไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความสัมพันธ์กับ

บทที่175 ยาอี้เหยียนตัน

นางเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นอินฉียืนอยู่ที่เบื้องหน้าของนาง เขาเอื้อมมือมารับตัวสรือโถว “ข้าจัดการเอง เจ้าท้องอยู่คงไม่สะดวก”

หลินซินเยียนพยักใบหน้าโดยไม่ปฏิเสธความหวังดีของเขา

หลังจากจัดแจงส่งสรือโถวเข้านอน อินฉีและหลินซินเยียนต่างก็แยกย้ายกลับห้องของตน ในที่สุดค่

บทที่176 เทศกาลไหว้พระจันทร์

ประเทศจีน มีตำนานเล่าขานอยู่เรื่องหนึ่ง หนึ่งวันในภูเขาเท่ากับหนึ่งปีบนโลก ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่ตำนาน แต่ก็ยังมีเหตุผลบางประการอยู่ในนั้น ภายใต้สภาพแวดล้อมที่สะดวกสบาย ผู้คนจึงค่อยๆเพิกเฉยกับแนวคิดนี้เมื่อเวลาล่วงเลย

สำหรับหลินซินเยียนแล้ว พระอาทิตย์ท่ามกลางหุบ