บทที่175 ยาอี้เหยียนตัน

นางเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นอินฉียืนอยู่ที่เบื้องหน้าของนาง เขาเอื้อมมือมารับตัวสรือโถว “ข้าจัดการเอง เจ้าท้องอยู่คงไม่สะดวก”

หลินซินเยียนพยักใบหน้าโดยไม่ปฏิเสธความหวังดีของเขา

หลังจากจัดแจงส่งสรือโถวเข้านอน อินฉีและหลินซินเยียนต่างก็แยกย้ายกลับห้องของตน ในที่สุดค่

บทที่176 เทศกาลไหว้พระจันทร์

ประเทศจีน มีตำนานเล่าขานอยู่เรื่องหนึ่ง หนึ่งวันในภูเขาเท่ากับหนึ่งปีบนโลก ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่ตำนาน แต่ก็ยังมีเหตุผลบางประการอยู่ในนั้น ภายใต้สภาพแวดล้อมที่สะดวกสบาย ผู้คนจึงค่อยๆเพิกเฉยกับแนวคิดนี้เมื่อเวลาล่วงเลย

สำหรับหลินซินเยียนแล้ว พระอาทิตย์ท่ามกลางหุบ

บทที่ 177 ทั่วแดนร่วมฉลอง

�ลิมฉลองกันทั่วหล้า

เมื่อเผชิญความเย็นชาของอู๋เซวียนอ๋อว รอยยิ้มบนใบหน้าของเซียวอวิ๋นฉินพลันแข็งทื่อ แค่เพียงชั่วครู่นางก็ปลี่ยนเป็นใบหน้าอันอ่อนโยนราวกับสายน้ำ “วันนี้เป็นเทศกาลชมจันทร์ เป็นวันแห่งการรวมตัว ข้ามิได้พบหน้าท่านอ๋องมาเดือนกว่าแล้ว ดังนั้นจึง…”