ตอน 172
ข้ามภพเจอความรัก
บทที่172ในภูเขามีฟ้าดิน
�กรวาล/ดีและร้าย
เมื่อเห็นใบหน้าตกใจของเขาจนยากจะปิดให้มิด หลินซินเยียนก็หัวเราะเบาๆพลันส่ายหน้าและเอนตัวลงนอนไปอีกครั้ง “พี่อิน ข้าอยากจะพักผ่อนเจ้าค่ะ”
เดิมทีนางก็มิได้หวังว่าในยุคนี้จะมีคนที่คิดเหมือนกันกับนาง ดังนั้น ช่างเถิด...ช่างมันเถิด...
อินฉีได้ยิน
ตอน 173
บทที่ 173 สรือโถว
“ให้ข้าดูแล?” ท่านโจวชี้ไปที่หน้าตนเองด้วยเข้าใจว่าตนฟังผิดไป “เจ้าหนุ่มนี่ล้อเล่นอะไรกัน เรือนข้าเดิมทีคนก็น้อยอยู่แล้ว มีงานเยอะมากทุกวัน จะมีเวลาว่างที่ไหนมาช่วยเจ้าดูแลแม่หนูคนนี้กันล่ะห๊า?”
“ท่านโจว….” อินฉีมองงเขาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความวิงวอน
หลินซินเยียนย
ตอน 174
บทที่ 174 พบกันเร็วเกินไป
ช่วงเวลากลางคืนท่ามกลางหุบเขาดูเหมือนจะเร็วกว่าที่อื่นๆ อาจจะเป็นเพราะความหนาแน่นของป่าทึบที่บดบังกั้นแสงดวงอาทิตย์ แม้แต่แสงอาทิตย์ยามอัสดงก็ถูกกั้นไว้ที่ด้านนอกชายป่า
ทว่าอาหารมื้อค่ำในหุบเขากลางป่ากลับอุดมสมบูรณ์ หลินซินเยียนไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความสัมพันธ์กับ