บทที่ 165

หลบไม่พ้นหรือ

มีบางคนเนื่องจากตำแหน่งของสถานะไม่เหมือนกัน จึงไม่มีทางกลายเป็นเพื่อนกันได้ ยิ่งไม่มีทางยืนอยู่บนแนวรบเดียวกัน

ข้อเท็จจริงนี้ หลินซินเยียนทราบ ก็เหมือนกันในสำนักงาน ต่อให้คนที่มีสันพันธไมตรีดี แต่ถ้าได้ลองแข่งขันกันเพื่อผลประโยชน์ เช่นนั้นแล้วมิตรไมตรีล้วนจะ

บทที่ 166

ลงทัณฑ์

หมิงฉีถูกอารักขาถอยร่นออกไปที่ไกลๆ ไม่กี่ยามต่อมาก็หลับสายตาของหลินซินเยียนแล้ว

เขาสามารถหรือแม้จะหลบหนี หลินซินเยียนมิอาจคิดอย่างไร้เดียงสาว่าขึ้นอยู่กับความสามารถในการสังหารของพวกเขาไม่กี่คน ควรจะเป็นเพราะอู่เซวียนอ๋องจงใจปล่อยพวกเขาไป ส่วนสาเหตุนั้น หลินซินเยี

บทที่ 167

เทพธิดาน้อยกลางทาง

ภายในรถม้าที่โคลงเคลง หลินซินเยียนผล็อยหลับไป ในห้วงภวังค์ นางดูราวกับว่าจะฝันไป ในความฝัน นางวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต ทว่าคนที่อยู่ข้างหลังยังคงไล่ตามมาติดๆ คนเหล่านั้นถือมีดเอาไว้ในมือ ดูเหมือนว่าจะเห็นพลทหาร ขณะเดียวกันก็ชูดาบขึ้น ราวกับว่าเป็นกำลังพลของอู่เซวีย