บทที่ 164 สถานะของหมิงฉี

ถูกต้อง ช่วยนาง...เหตุไฉนต้องช่วย

“ข้ารู้ว่าข้าไม่มีเหตุผลที่จะวิงวอนท่านให้ช่วยข้า ฉะนั้น ข้ากำลังขอร้องท่าน มิใช่ว่าจะมีข้อต่อรองหรือข้อแลกเปลี่ยนใดๆ กับท่าน” แววตาของหลินซินเยียนค่อยๆ มืดสลัวพลางก้มศีรษะลงต่ำ เสียงฝีเท้าของม้าที่อยู่ไกลๆ ดังเข้ามาแทบจะชัดเจน

บทที่ 165หลบไม่พ้นหรือ

มีบางคนเนื่องจากตำแหน่งของสถานะไม่เหมือนกัน จึงไม่มีทางกลายเป็นเพื่อนกันได้ ยิ่งไม่มีทางยืนอยู่บนแนวรบเดียวกัน

ข้อเท็จจริงนี้ หลินซินเยียนทราบ ก็เหมือนกันในสำนักงาน ต่อให้คนที่มีสันพันธไมตรีดี แต่ถ้าได้ลองแข่งขันกันเพื่อผลประโยชน์ เช่นนั้นแล้วมิตรไมตรีล้วนจะกล

บทที่ 166 ลงทัณฑ์

หมิงฉีถูกอารักขาถอยร่นออกไปที่ไกลๆ ไม่กี่ยามต่อมาก็หลับสายตาของหลินซินเยียนแล้ว

เขาสามารถหรือแม้จะหลบหนี หลินซินเยียนมิอาจคิดอย่างไร้เดียงสาว่าขึ้นอยู่กับความสามารถในการสังหารของพวกเขาไม่กี่คน ควรจะเป็นเพราะอู่เซวียนอ๋องจงใจปล่อยพวกเขาไป ส่วนสาเหตุนั้น หลินซินเยียน