บทที่ 141 ข้าจะแต่งกับเจ้าแทนศิษย์พี่

“ถ้ามีเหล้าก็ดีสิ” เมื่ออู๋อี้ดื่มชาไปแล้วสามแก้วก็อดไม่ได้ที่จะถามหาเหล้า

หลินซินเยียนพยักหน้า “วันนี้ฉุกละหุกไม่น้อย พรุ่งนี้พวกเราค่อยไปซื้อนะ อีกอย่างต้องไปหาซื้อข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันให้เจ้าด้วย ช่วงนี้ฤดูเปลี่ยนเร็วต้องใส่เสื้อผ้าให

บทที่142 ชนบาดเจ็บ

นัยน์ตาของหลินซินเยียนฉายแววประหลาดใจครู่หนึ่ง แต่ว่าไม่นานก็หายไปจนมองไม่เห็น จนกระทั่งมองไม่เห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปสักนิด

ได้ยินที่เจ้าของร้านพูดอู๋อี้ก็รีบถามว่า “ท่านเจ้าสัว เมื่อครู่ที่ท่านพูดว่างานใหญ่ คงไม่ใช่งานอภิเษกของอู่เซวียนอ๋องหรอกกระมัง”

“จะไม่

บทที่ 143 ข้อต้องห้าม

ช่วงเวลาแห่งการรอคอยนั้นเจ็บปวดเหลือเกิน โดยเฉพาะช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้

อู๋อี้เดินไปเดินมาอยู่ในโรงหมอ เขาจำไม่ได้แล้วว่าตนเองเดินอยู่นอกฉากกั้นไปกี่รอบแล้ว ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ดีกว่าทำเช่นนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์ แต่ว่าเขาก็ไม่รู้วิธีที่จะทำให้ตัวเองหยุดเดิน