บทที่ 140 กลับสู่เมืองเฟิ่งชี

แสงเปลวไฟส่องท้องฟ้าให้สว่างไสว แสงไฟนั้นส่องมาจากกลุ่มคนที่วิ่งอลหม่าน มีเพียงคนของโม่จื่อเฟิงเท่านั้นที่ไม่ได้แตกตื่น พวกเขายังคงเดินเป็นขบวนอารักขาการจากไปของโม่จื่อเฟิง

อู๋อี้ดันให้หลินซินเยียนไปหลบอยู่หลังโม่จื่อเฟิง ขบวนคนฝ่าฝันกับกับดักและระบบคุ้

บทที่ 141 ข้าจะแต่งกับเจ้าแทนศิษย์พี่

“ถ้ามีเหล้าก็ดีสิ” เมื่ออู๋อี้ดื่มชาไปแล้วสามแก้วก็อดไม่ได้ที่จะถามหาเหล้า

หลินซินเยียนพยักหน้า “วันนี้ฉุกละหุกไม่น้อย พรุ่งนี้พวกเราค่อยไปซื้อนะ อีกอย่างต้องไปหาซื้อข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันให้เจ้าด้วย ช่วงนี้ฤดูเปลี่ยนเร็วต้องใส่เสื้อผ้าให

บทที่142 ชนบาดเจ็บ

นัยน์ตาของหลินซินเยียนฉายแววประหลาดใจครู่หนึ่ง แต่ว่าไม่นานก็หายไปจนมองไม่เห็น จนกระทั่งมองไม่เห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปสักนิด

ได้ยินที่เจ้าของร้านพูดอู๋อี้ก็รีบถามว่า “ท่านเจ้าสัว เมื่อครู่ที่ท่านพูดว่างานใหญ่ คงไม่ใช่งานอภิเษกของอู่เซวียนอ๋องหรอกกระมัง”

“จะไม่