บทที่ 26

เซี่ยหลิงหลิงรู้สึกคุ้นเคยกับเค้าโครงเรื่องอยู่บ้าง เป็นเพราะว่าตอนแรกอ่านหนังสือจบ ล้วนแต่เป็นฉากสวีทหวานแว๋ว เกือบจะไม่มีเรื่องร้ายๆอะไรเกิดขึ้นเลย บทที่พระเอกเผชิญอยู่กับความลำบาก ผู้แต่งไม่ได้เขียนบทอะไรมาก แต่กลับให้เธอรู้สึกถึงความขมขื่นของพระเอกจริงๆจากใจ

พวกขอบเขตอาชีพของ

บทที่27

วันนี้เป็นวันที่หิมะตกวันแรกในรอบปี

สีท้องฟ้าที่ดำมืดมีแสงสีส้มแดงสะท้อนออกมา โลกมนุษย์เต็มไปด้วยสีขาว ลมเย็นมาก เย็นไปถึงกระดูกดำ ถ้าตู้เย็นในบ้านไม่ว่าง เซี่ยหลิงหลิงก็คงไม่เลือกที่จะออกจากบ้าน

เธอออกมาข้างนอกกับเฉิงรุ่ย

ในความคิดของเซี่ยหลิงหลิง เหมือนกับ

บทที่ 28

รุ่งเช้า เซี่ยหลิงหลิงตื่นเช้าเตรียมตัวไปทำงาน

เธอทำข้าวกล่องเสร็จเรียบร้อย กล่องหนึ่งเอาใส่ในกระเป๋า อีกกล่องหนึ่งเอาไปใส่ไว้ในตู้เย็น ไม่รู้ว่าเฉิงรุ่ยจะออกมาจากห้องหนังสือตั้งแต่ตอนไหน ขยี้ตาอย่างง่วงงัวเงีย มือล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วเดินมาหน้าตู้เย็นเอายาคูลท์ออกมาหนึ่งขวด สายตา