บทที่ 25

ในฐานะที่เฉิงรุ่ยเป็นบอสของเจียเฉิง เขาทำอะไรก็ย่อมยุติธรรมและเป็นไปตามกฎ

เขารักษาหน้าและศักดิ์ศรีนิดหน่อยเป็นครั้งสุดท้าย ยังไง การที่ถูกเจียเฉิงไล่ออก พวกคนเก่งที่อยู่ในสายงานนี้จะต้องประเมินหยางหลิวใหม่แน่ๆ ข้างนอกล้วนแต่พูดว่าเป็นเพราะเหตุผลทางบ้าน หยางหลิวก็เลย

บทที่ 26

เซี่ยหลิงหลิงรู้สึกคุ้นเคยกับเค้าโครงเรื่องอยู่บ้าง เป็นเพราะว่าตอนแรกอ่านหนังสือจบ ล้วนแต่เป็นฉากสวีทหวานแว๋ว เกือบจะไม่มีเรื่องร้ายๆอะไรเกิดขึ้นเลย บทที่พระเอกเผชิญอยู่กับความลำบาก ผู้แต่งไม่ได้เขียนบทอะไรมาก แต่กลับให้เธอรู้สึกถึงความขมขื่นของพระเอกจริงๆจากใจ

พวกขอบเขตอาชีพของ

บทที่27

วันนี้เป็นวันที่หิมะตกวันแรกในรอบปี

สีท้องฟ้าที่ดำมืดมีแสงสีส้มแดงสะท้อนออกมา โลกมนุษย์เต็มไปด้วยสีขาว ลมเย็นมาก เย็นไปถึงกระดูกดำ ถ้าตู้เย็นในบ้านไม่ว่าง เซี่ยหลิงหลิงก็คงไม่เลือกที่จะออกจากบ้าน

เธอออกมาข้างนอกกับเฉิงรุ่ย

ในความคิดของเซี่ยหลิงหลิง เหมือนกับ