บทที่ 134

คำพูดที่ทำเหมือนจะจริงแต่ก็ไม่เชิงของเฉิงรุ่ย ทำเอาเซี่ยหลิงหลิงกระดกวอดก้ารวดเดียว ตามมาด้วยความร้อนรุ่มที่พลุ่งพล่านในตัว แก้มสองข้างขึ้นสีแดงระเรื่อ แม้แต่หูสองข้างจนถึงลำคอก็ไม่เว้น สีแดงกุหลาบที่น่าหลงใหลแต่งแต้มอยู่บนผิวขาวของเธออย่างเด่นชัด

“นายพูดไร้สาระอะไรกัน…เมาแล้วสินะ

บทที่ 135

ริมฝีปากที่คละคลุ้งด้วยความเผ็ดร้อนของเหล้า กระตุ้นโสตประสาทของเธอ เซี่ยหลิงหลิงเหมือนปลาที่โผเข้าโจมตี แต่กลับถูกเขาทำให้ปากเผยอออกและมอบจูบอันดูดดื่มให้กับเธอ

ลมหายใจของเขาร้อนดังไฟที่แผดเผา จุดติดความร้อนในโสตประสาทของเซี่ยหลิงหลิง เธอบิดเร่าไปมาอย่างไม่อาจควบคุม เสียงทุ้มต่ำแห

บทที่ 136

เมื่อกลับจากคฤหาสน์ ภายในบ้านก็ไม่เหลือใคร ก่อให้เกิดระยะห่างระหว่างเซี่ยหลิงหลิงและเฉิงรุ่ย

หลังจากคืนนั้น ทุกครั้งที่เซี่ยหลิงหลิงเจอเฉิงรุ่ยก็มักจะประหม่าจนทำตัวไม่ถูก เธออึดอัดถึงขั้นที่เธออยากจะย้ายบ้านเพื่อห่างจากเฉิงรุ่ย

เซี่ยหลิงหลิงเก็บแหวนไว้ในตู้ เธอไม่อาจสวมแหวนเ