บทที่ 135

ริมฝีปากที่คละคลุ้งด้วยความเผ็ดร้อนของเหล้า กระตุ้นโสตประสาทของเธอ เซี่ยหลิงหลิงเหมือนปลาที่โผเข้าโจมตี แต่กลับถูกเขาทำให้ปากเผยอออกและมอบจูบอันดูดดื่มให้กับเธอ

ลมหายใจของเขาร้อนดังไฟที่แผดเผา จุดติดความร้อนในโสตประสาทของเซี่ยหลิงหลิง เธอบิดเร่าไปมาอย่างไม่อาจควบคุม เสียงทุ้มต่ำแห

บทที่ 136

เมื่อกลับจากคฤหาสน์ ภายในบ้านก็ไม่เหลือใคร ก่อให้เกิดระยะห่างระหว่างเซี่ยหลิงหลิงและเฉิงรุ่ย

หลังจากคืนนั้น ทุกครั้งที่เซี่ยหลิงหลิงเจอเฉิงรุ่ยก็มักจะประหม่าจนทำตัวไม่ถูก เธออึดอัดถึงขั้นที่เธออยากจะย้ายบ้านเพื่อห่างจากเฉิงรุ่ย

เซี่ยหลิงหลิงเก็บแหวนไว้ในตู้ เธอไม่อาจสวมแหวนเ

บทที่ 137

งานเสร็จไปครึ่งหนึ่ง เซี่ยหลิงหลิงยุ่งจนหัวแทบระเบิดเธอจึงเลือกที่จะจิบกาแฟอย่างใจเย็น

ในตอนนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

ข้อความจากถูหนาน

พี่สะใภ้

พี่อยู่ไหม

ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยนิดหน่อย

ถ้าพี่สะใภ้ไม่ตอบฉันจะไปหาพี่แล้วนะ

ถูหนาน ฉันจะไปเดี๋ย