บทที่121

เซี่ยหลิงหลิงรออยู่ครู่หนึ่ง ก็ไม่โดนจูบ แต่กลับได้ยินเสียงกระซิบเบาๆข้างหู “ทำไมคุณต้องหลับตาด้วย”

เซี่ยหลิงหลิง “?”

เฉิงรุ่ย “?”

เธอลืมตาขึ้น พบว่าเค้กบนส้อมที่ตักไว้ไม่มีเค้กอยู่แล้ว

ไม่มีแล้ว

ไม่..

งั้นก็หมายความว่าเฉิงรุ่ยคนเจ้าเล่ห์แค่อยากแอบกินเ

บทที่ 122

เฉิงรุ่ยกลับจากโรงพยาบาลมาจนถึงบ้าน ระหว่างทางเขาไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย

เซี่ยหลิงหลิงแอบมองเขาอยู่หลายครั้ง จนกระทั่งเธอเข้าห้องไปเปลี่ยนรองเท้าแล้วจึงถามเฉิงรุ่ยเบาๆ “คุณจะกินอะไรหน่อยไหม หิวไหม”

แม้ว่าเฉิงรุ่ยจะไม่ได้แสดงท่าทางอะไรออกมา แต่ในใจคงจะเจ็บไม่น้อย แม้ว่าปกติจะเป

บทที่ 123

เซี่ยหลิงหลิงบุกจากเตียง เปิดประตู ปรากฏว่าเฉิงรุ่ยยังคงยืนอยู่ท่าเดิมเหมือนก่อนที่เธอจะปิดประตูเป๊ะ เมื่อเห็นประตูเปิด แววตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมา เขากอดผ้าห่มไว้แนบอกและส่งสายตาน่าสงสารไปให้เธอ

เซี่ยหลิงหลิงขบฟัน

พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเมื่อเฉิงรุ่งมองหน้ามนสวยของเธอ มั