บทที่ 120

เซี่ยหลิงหลิงทำงานเสร็จ ในที่สุดเธอก็ได้พัก เธอพิงหลังบนเก้าอี้นุ่มๆบิดขี้เกียจ จนเกิดเสียงดังกร้อบของกระดูก รูปที่ส่งหาเธอเป็นรูปชุดแต่งงานทั้งหมด เซี่ยหลิงหลิงคิดอย่างหงุดหงิด เสิร์ชเอนจิ้นสมัยนี้ไม่ดีเอาซะเลย แค่หารูปชุดแต่งงานบนเว็บไซต์อื่น ก็สามารถขโมยข้อมูลที่เธอเคยหาไว้ได้หมด

บทที่121

เซี่ยหลิงหลิงรออยู่ครู่หนึ่ง ก็ไม่โดนจูบ แต่กลับได้ยินเสียงกระซิบเบาๆข้างหู “ทำไมคุณต้องหลับตาด้วย”

เซี่ยหลิงหลิง “?”

เฉิงรุ่ย “?”

เธอลืมตาขึ้น พบว่าเค้กบนส้อมที่ตักไว้ไม่มีเค้กอยู่แล้ว

ไม่มีแล้ว

ไม่..

งั้นก็หมายความว่าเฉิงรุ่ยคนเจ้าเล่ห์แค่อยากแอบกินเ

บทที่ 122

เฉิงรุ่ยกลับจากโรงพยาบาลมาจนถึงบ้าน ระหว่างทางเขาไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย

เซี่ยหลิงหลิงแอบมองเขาอยู่หลายครั้ง จนกระทั่งเธอเข้าห้องไปเปลี่ยนรองเท้าแล้วจึงถามเฉิงรุ่ยเบาๆ “คุณจะกินอะไรหน่อยไหม หิวไหม”

แม้ว่าเฉิงรุ่ยจะไม่ได้แสดงท่าทางอะไรออกมา แต่ในใจคงจะเจ็บไม่น้อย แม้ว่าปกติจะเป