ตอน 7
ท่านผู้บัญชาการ… คุณหนูวัยห้าสิบของท่านเกิดใหม่แล้ว
บทที่ 7
- ไม่ใช่เรื่องของเธอ
หลินเสี่ยวอวี้เห็นแม่มองเท้าของเธอ จึงหดนิ้วเท้ากลับเข้าไปอย่างเขินอาย
การกระทำนี้ทำให้คุณย่าหลี่รู้สึกปวดใจ
"รองเท้าไม่พอดี ถึงขั้นขาดแล้วทำไมไม่บอกแม่"
หลินเสี่ยวอวี้พูดเบาๆ: "หนูเคยบอกแล้ว"
เมื่อเดือนที่แล้วเธอบอกว่ารองเท้าขาด แม่บอกว่ารู้แล้ว อีกไม่กี่วันแม่ไปซื
ตอน 8
บทที่ 8
- ไม่มีใครพึ่งพาได้
หลินเสี่ยวอวี้มองแม่ของเธออย่างงงๆ แต่ก่อนแม่มักจะพูดว่าผู้หญิงเรียนมากไปก็ไม่มีประโยชน์ ต้องขยันและมีความสามารถ มีสายตาที่ดีในการทำงาน จึงจะหาครอบครัวที่ดีได้
วันนี้ทำไมถึงไม่ให้เธอทำงาน แต่ให้เธอไปอ่านหนังสือ?
"ยังยืนนิ่งอยู่ทำไม รีบไปสิ ถ้าการสอบปลายภาคนี้ เธอตกไป
ตอน 9
บทที่ 9
- คุณไม่ผิด ฉันต่างหากที่ผิด ผิดที่ตาบอดแต่งงานกับคุณหลินหย่งเหนียน!
"พวกเราสามคนผู้ชายตัวโตๆ จะทำงานพวกนี้ได้ยังไง" หลินหย่งเหนียนพูดอย่างหน้าด้านๆ "หลิวฉินเพิ่งแต่งเข้ามา ยิ่งไม่มีเหตุผลที่จะให้เธอทำงานบ้านทันทีที่เข้ามา"
คุณย่าหลี่หัวเราะเยาะ "ก็มีแต่ฉันที่ต่ำต้อย เป็นวัวใช้งาน เป็นค