ตอน 6
ท่านผู้บัญชาการ… คุณหนูวัยห้าสิบของท่านเกิดใหม่แล้ว
บทที่ 6 - แม่เธอแค่อยู่โรงพยาบาลเพื่อหลบงาน
ชามลื่นมาก หลินหย่งเหนียนจับไว้ไม่อยู่ ล้างช้าไม่พอ ยังทำชามแตกไปสองใบ โชคดีที่เป็นชามของบ้านตัวเอง
เขากลัวว่าถ้าทำชามเพื่อนบ้านแตก จะต้องชดใช้ จึงจ่ายเงิน 5 เหมาให้เด็กหญิงกั๋วเสี่ยวชุนในลานบ้านช่วยล้าง
กั๋วเสี่ยวชุนดีใจที่ได้เงิน รับเงินแล้วก็ล้างชามอ
ตอน 7
บทที่ 7 - ไม่ใช่เรื่องของเธอ
หลินเสี่ยวอวี้เห็นแม่มองเท้าของเธอ จึงหดนิ้วเท้ากลับเข้าไปอย่างเขินอาย
การกระทำนี้ทำให้คุณย่าหลี่รู้สึกปวดใจ
"รองเท้าไม่พอดี ถึงขั้นขาดแล้วทำไมไม่บอกแม่"
หลินเสี่ยวอวี้พูดเบาๆ: "หนูเคยบอกแล้ว"
เมื่อเดือนที่แล้วเธอบอกว่ารองเท้าขาด แม่บอกว่ารู้แล้ว อีกไม่กี่วันแม่ไปซื้อ
ตอน 8
บทที่ 8 - ไม่มีใครพึ่งพาได้
หลินเสี่ยวอวี้มองแม่ของเธออย่างงงๆ แต่ก่อนแม่มักจะพูดว่าผู้หญิงเรียนมากไปก็ไม่มีประโยชน์ ต้องขยันและมีความสามารถ มีสายตาที่ดีในการทำงาน จึงจะหาครอบครัวที่ดีได้
วันนี้ทำไมถึงไม่ให้เธอทำงาน แต่ให้เธอไปอ่านหนังสือ?
"ยังยืนนิ่งอยู่ทำไม รีบไปสิ ถ้าการสอบปลายภาคนี้ เธอตกไปอย