บทที่ 5 เธอไม่กลับหรอก ใครอยากจัดการบ้านก็จัดการไป

"กรื๊ด" ท้องของหลินเสี่ยวอวี้ส่งเสียงร้อง

"หิวแล้วเหรอ?"

หลินเสี่ยวอวี้หน้าแดง พยักหน้า

คุณย่าหลี่ล้วงกระเป๋า หยิบซองแดงออกมา นี่คือซองแดงที่เตรียมไว้ให้หลิวฉิน ข้างในมียี่สิบหยวน เธอดึงธนบัตรใบใหญ่ออกมาหนึ่งใบ

"ไปซื้ออาหารที่โรงอาหารมา"

หลินเสี่

บทที่ 6 - แม่เธอแค่อยู่โรงพยาบาลเพื่อหลบงาน

ชามลื่นมาก หลินหย่งเหนียนจับไว้ไม่อยู่ ล้างช้าไม่พอ ยังทำชามแตกไปสองใบ โชคดีที่เป็นชามของบ้านตัวเอง

เขากลัวว่าถ้าทำชามเพื่อนบ้านแตก จะต้องชดใช้ จึงจ่ายเงิน 5 เหมาให้เด็กหญิงกั๋วเสี่ยวชุนในลานบ้านช่วยล้าง

กั๋วเสี่ยวชุนดีใจที่ได้เงิน รับเงินแล้วก็ล้างชามอ

บทที่ 7 - ไม่ใช่เรื่องของเธอ

หลินเสี่ยวอวี้เห็นแม่มองเท้าของเธอ จึงหดนิ้วเท้ากลับเข้าไปอย่างเขินอาย

การกระทำนี้ทำให้คุณย่าหลี่รู้สึกปวดใจ

"รองเท้าไม่พอดี ถึงขั้นขาดแล้วทำไมไม่บอกแม่"

หลินเสี่ยวอวี้พูดเบาๆ: "หนูเคยบอกแล้ว"

เมื่อเดือนที่แล้วเธอบอกว่ารองเท้าขาด แม่บอกว่ารู้แล้ว อีกไม่กี่วันแม่ไปซื้อ