บทที่ 445 เปิดร้านบะหมี่

"ฮ่า..." เสี่ยวอวี้ที่เพิ่งตื่นนอน ยืนอยู่หน้าหน้าต่าง หายใจรดกระจกหน้าต่าง ใช้นิ้วเขียนสามตัวอักษรบนกระจกที่เต็มไปด้วยไอหมอก

หิมะตกแล้ว

ลานบ้านขาวโพลนไปทั้งหมด ต้นโอสถจีนในลานบ้านมีเกล็ดหิมะเกาะอยู่บนกิ่งไม้แห้ง

"เสี่ยวอวี้ น้ำร้อนเตรียมไว้แล้ว มาล้างหน้าได้แล้ว"

"มาแล้วค

บทที่ 446 คนถูกตีจนตาย

"อ๊า!" หูเมิ่งเหลียนร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ รีบคว้ากางเกงที่ตกพื้นขึ้นมาสวม พอเงยหน้าขึ้นก็สบกับดวงตาแดงก่ำของลูกชาย

"หย่ง... หย่งชาง"

หูเมิ่งเหลียนเรียกชื่อลูกชายด้วยเสียงสั่น ทั้งร่างราวกับถูกฟ้าผ่า

เขาไม่ได้ไปเซินเจิ้นหรอกหรือ?

ทำไมถึงกลับมาอย่างกะทันหัน?

เธอยังไม่ทันตั

บทที่ 447 ช่วยด้วย

เพื่อนบ้านเห็นใบหน้าของหลี้อวิ๋นซูซีดลง แต่สีหน้ากลับไม่ได้แสดงความตกใจหรือโกรธมากนัก จึงชะงักไปครู่หนึ่ง

เธอน่าจะรู้เรื่องนี้มาก่อนแล้วกระมัง?

เมื่อหลี้อวิ๋นซูมาถึงบ้านของตระกูลโหว่ มีคนยืนล้อมอยู่รอบบ้านเต็มไปหมด

"หลี้อวิ๋นซูมาแล้ว"

เมื่อเห็นเธอมาถึง คนที่ยืนล้อมอยู่รอบบ้านตร