บทที่ 387

- เธอพูดมากเกินไปแล้ว

"ใครกันล่ะ?" แม่เฒ่าหวีถามลูกสาว

หลี่ซูผิงตอบ "เป็นคนงานหญิงที่ร้านเราค่ะ หย่าร้างแล้ว อายุสามสิบเจ็ดสิบแปด มีลูกสาวหนึ่งคน นิสัยร่าเริงและใจดี ขยันขันแข็งมากด้วย"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น กู้เจิ้นหย่วนก็ถอนหายใจโล่งอก ที่แท้เธอพูดถึงเพื่อนร่วมงานฉินหรง เขาคิดว่า...

บทที่ 388

- เอาไปถึงหลุมศพ

อวี่จิ้งหมิงปิดปากด้วยความขุ่นเคือง "ไม่ฟังคำผู้ใหญ่ เดี๋ยวก็เจอดีเอง รอให้มีคนร้องเรียนพี่ชายเธอเถอะ เธอถึงจะรู้"

หลี้เสี่ยวอวี้กลอกตา "รู้ว่าเธออายุสิบแปด ไม่รู้คงนึกว่าแปดสิบแล้ว"

เขาเป็นแค่นักเรียน จะมาเป็นผู้ใหญ่อะไร?

ไม่ฟังเขาแล้วจะเจอดีงั้นเหรอ!

หัวหน้าวิชาคณ

บทที่ 388

- พวกคนตระกูลหลินนี่เป็นเหมือนกาวยางเหนียว ติดแล้วสลัดไม่หลุด

คำพูดนี้หลินกั๋วต้งไม่สามารถโต้แย้งได้ จางเจียวพูดเสียงเบา "แต่ก็เป็นญาติของกั๋วต้ง ถึงจะอยากพึ่งบารมีบ้างก็ไม่แปลก"

ใครบ้างที่มีญาติรวยมีอำนาจ จะไม่อยากพึ่งบารมีบ้าง?

หลี่ซูผิงขมวดคิ้วมองจางเจียว "ฉันตัดขาดความสัมพันธ์แม่