บทที่ 443 คุณลุงหล่อสง่า

เวลาบ่ายสองโมง หลี้เสี่ยวอวี้ทานอาหารกลางวันเสร็จและมาถึงโรงเรียนเพื่อเข้าชั้นเรียนช่วงบ่าย

"เสี่ยวอวี้ ข้อนี้ทำยังไงเหรอ?" เจิ้งชิงชิงชี้ไปที่โจทย์คณิตศาสตร์ข้อใหญ่ในสมุดแบบฝึกหัด

หลี้เสี่ยวอวี้มองดูแล้วพูด "เธอทำมาถึงตรงนี้แล้วเหรอ? อาจารย์ยังไม่ได้สอนถึงตรงนี้เลยนะ"

เจิ

บทที่ 444 ซูซูช่างใส่ใจจริงๆ

บ่ายสองโมงครึ่ง ในร้านไม่มีลูกค้าแล้ว แต่บางครั้งก็ยังมีลูกค้ามาซื้อเกี๊ยวสด ดังนั้นในร้านจึงต้องมีคนอยู่เฝ้า

อากาศหนาวแล้ว หลี่ซูผิงไม่ค่อยอยากงีบตอนกลางวัน จึงนั่งล้อมวงรอบเตาไฟกับฉินหรง กินถั่วลิสงย่าง มันเทศย่าง และขนมข้าวเหนียวย่าง

ฉินเย่ก็นั่งอยู่ข้างๆ อ่านเอกสาร

บทที่ 445 เปิดร้านบะหมี่

"ฮ่า..." เสี่ยวอวี้ที่เพิ่งตื่นนอน ยืนอยู่หน้าหน้าต่าง หายใจรดกระจกหน้าต่าง ใช้นิ้วเขียนสามตัวอักษรบนกระจกที่เต็มไปด้วยไอหมอก

หิมะตกแล้ว

ลานบ้านขาวโพลนไปทั้งหมด ต้นโอสถจีนในลานบ้านมีเกล็ดหิมะเกาะอยู่บนกิ่งไม้แห้ง

"เสี่ยวอวี้ น้ำร้อนเตรียมไว้แล้ว มาล้างหน้าได้แล้ว"

"มาแล้วค