บทที่ 354 ไปสวนสัตว์ด้วยกัน

"ติ๊ง... ติ๊ง..."

เสียงกริ่งดัง ถึงเวลาอ่านหนังสือตอนเช้า ครูคณิตศาสตร์ออกจากห้อง หลี้เสี่ยวอวี้และอวี่จิ้งหมิงก็ลบกระดานแล้วกลับที่นั่ง

หลังอ่านหนังสือตอนเช้าจบ มีเวลาพัก 10 นาที หลี้เสี่ยวอวี้ไปเข้าห้องน้ำ

ขณะเดินกลับห้องเรียน เธอเจออวี่จิ้งหมิงที่ระเบียงทางเดิน

"ห

บทที่ 355 ถึงเวลากลับบ้านแล้ว

ที่หมู่บ้านโจวเจียโกว

ตู้เถาฮวากำลังถือกะละมังผ้าที่ล้างในแม่น้ำเข้ามาในบ้านของลูกเขย

เธอวางกะละมังผ้าไว้ใต้ราวตากผ้าไม้ไผ่ แล้วใช้ผ้าเช็ดทำความสะอาดราวไม้ไผ่ก่อนจะค่อยๆ นำเสื้อผ้าที่เปียกชื้นขึ้นตากทีละชิ้น

ขณะที่ตากผ้าเธอก็คิดว่า หลังจากตากผ้าเสร็จจะบอกลูกสาวเรื่องท

บทที่ 356 ขอคิดดูก่อน

เหมาเกาหลี่เล่าเรื่องที่น้าชายสนใจแม่ให้ฟัง ยิ่งตู้เถาฮวาฟังมือก็ยิ่งเย็นเฉียบ จนเหงื่อเย็นผุดที่ฝ่ามือและหลัง

"เกาหลี่ น้าชายของหยวนหลงถูกหินทับจนไม่สามารถมีลูกได้ ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้แต่งงานใช่ไหม?"

เธออยู่ที่หมู่บ้านโจวเจียโกวมานาน ก็พอรู้เรื่องราวและผู้คนในหมู่บ้านแล้ว เ