บทที่ 296

ไม่รู้จักประมาณตน

หลี้เจิ้นเจิ้นเลิกงานแล้วไม่ได้กลับบ้านตระกูลหลี้ แต่โทรไปบอกที่บ้านก่อนเลิกงานว่าคืนนี้จะไปนอนที่ร้านป้า

ตอนหลี้เจิ้นเจิ้นไปถึง ในร้านกำลังยุ่ง ชินเย่วันนี้ก็หยุด เธอไม่พูดอะไรมาก วางกระเป๋าลง ผูกผ้ากันเปื้อนแล้วเริ่มช่วยงาน

หลี่ซูผิงบอกให้เธอกินเกี๊ยวก่อนแล้วค่อยช

บทที่ 297

กวนหมิงเยว่ถูกจับ

หลินกั๋วตงส่ายหัวพูด "ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย แม่ยังไม่ใจอ่อนกับฉัน กลับมาคืนดีกับฉันเลย แม่เกลียดน้องสอง จะไปใจอ่อนกับน้องสอง ไปดูแลที่โรงพยาบาลได้ยังไง?"

จางเจียวพูด "นี่มันไม่เหมือนกันนะ น้องสองเขาบาดเจ็บไม่ใช่เหรอ? เป็นแม่เห็นลูกบาดเจ็บ ใจก็อ่อนแล้ว"

"แกกับพ่อไม่ด

บทที่ 298

คุกเข่าขอร้องฉัน

ไม่นานพ่อกับแม่กวนก็มาถึงสถานีตำรวจ

หลังจากได้ยินหลิวฉินเล่าสาเหตุที่ลูกชายถูกจับ แม่กวนมองหลิวฉินด้วยสายตาเย็นชา พูดกับพ่อกวน "ฉันบอกแล้วว่าอย่าไปหาเธอ พวกคุณไม่ฟัง ดูสิ ยังก่อเรื่องแบบนี้ขึ้นมาอีก"

พ่อกวนดุเสียงเบา "พอแล้ว อย่าพูดอีก"

หลิวฉินมองพ่อสามีด้วยความขอบคุ