บทที่ 33 ทำไมถึงมาขายเกี๊ยวข้างทาง?

"เกี๊ยวของคุณเสร็จแล้วค่ะ ต้องการน้ำส้มไหม?" หลี่ซูผิงวางเกี๊ยวบนโต๊ะ

ชายหนุ่มเงยหน้ามองเธอแวบหนึ่ง พยักหน้า "ครับ"

หลี่ซูผิงไปเทน้ำส้มมาครึ่งจาน จานค่อนข้างใหญ่ ถ้าเทเต็มจานแล้วกินไม่หมดก็จะเสียเปล่า

ชายหนุ่มคีบเกี๊ยวจิ้มน้ำส้ม กัดคำหนึ่ง กลิ่นหอมเฉพาะตัวของ

บทที่ 34 อับอายจนแทบจะตาย

"หัวหน้ากู้ เกี๊ยวนี่อร่อยจริงๆ ครับ" เสี่ยวหลิวพูดพลางชี้เกี๊ยวในชามด้วยตะเกียบ ดวงตาเป็นประกาย

กู้เจิ้นหย่วนคีบเกี๊ยวจิ้มน้ำส้ม นำเข้าปาก ดวงตาฉายแววตื่นตาตื่นใจ ทั้งครอบครัวของเขาชอบกินเกี๊ยว แม่บ้านที่ดูแลพ่อแม่ที่บ้านก็ห่อเกี๊ยวเก่ง แต่เทียบกับเกี๊ยวตรงหน้าแล้วยังมี

บทที่ 35 กูจะหักขาหมาแก!

"อ๊า..." จางเถียจวินกุมเอวด้านขวาที่ถูกเตะ ร้องด้วยความเจ็บปวด

หลินเสี่ยวอวี้จับคอเสื้อตัวเองแน่น ก้มมองจางเถียจวินที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสีหน้างุนงง เงยหน้าขึ้นก็เห็นฉินเย่

จางเถียจวินเห็นชัดว่าคนที่เตะตนคือใคร กุมเอวลุกขึ้นนั่ง "เหี้ย แกเป็นใครวะ กูเตือนแกว่าอย่ายุ่งเรื่อ