บทที่ 34 อับอายจนแทบจะตาย

"หัวหน้ากู้ เกี๊ยวนี่อร่อยจริงๆ ครับ" เสี่ยวหลิวพูดพลางชี้เกี๊ยวในชามด้วยตะเกียบ ดวงตาเป็นประกาย

กู้เจิ้นหย่วนคีบเกี๊ยวจิ้มน้ำส้ม นำเข้าปาก ดวงตาฉายแววตื่นตาตื่นใจ ทั้งครอบครัวของเขาชอบกินเกี๊ยว แม่บ้านที่ดูแลพ่อแม่ที่บ้านก็ห่อเกี๊ยวเก่ง แต่เทียบกับเกี๊ยวตรงหน้าแล้วยังมี

บทที่ 35 กูจะหักขาหมาแก!

"อ๊า..." จางเถียจวินกุมเอวด้านขวาที่ถูกเตะ ร้องด้วยความเจ็บปวด

หลินเสี่ยวอวี้จับคอเสื้อตัวเองแน่น ก้มมองจางเถียจวินที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสีหน้างุนงง เงยหน้าขึ้นก็เห็นฉินเย่

จางเถียจวินเห็นชัดว่าคนที่เตะตนคือใคร กุมเอวลุกขึ้นนั่ง "เหี้ย แกเป็นใครวะ กูเตือนแกว่าอย่ายุ่งเรื่อ

บทที่ 36 ธุรกิจรุ่งเรือง

หลี่ซูผิงไม่รู้เลยว่าครอบครัวหลินกำลังวางแผนจะโน้มน้าวให้เธอกลับไป มือทั้งสองของเธอพับเกี๊ยวอย่างรวดเร็ว

เกี๊ยวที่ทำไว้ขายหมดแล้ว ตอนนี้ต้องทำสดๆ ต้มสดๆ

เมื่อเห็นคนเข้าแถวที่หน้าร้าน หลี่ซูผิงแอบคิดว่าอยากมีมือเพิ่มอีกสักสองข้าง

หลินเสี่ยวอวี้และฉินเย่เดินมาถึงปากซอย ก