บทที่ 32 เริ่มขายเกี๊ยว

ในห้องเลขที่ 8 แม่ของชุนเป่าและลูกสาวชุนเป่ากำลังนั่งพับกล่องกระดาษที่โต๊ะ

ชุนเป่าที่มีคางเรียวแหลมได้ยินบทสนทนาข้างนอก จึงถามแม่อย่างสงสัย "แม่คะ ป้าหลี่ที่ห้องเลขที่ 5 ไปขายเกี๊ยว จะขายได้ไหมคะ?"

ชิ่นหรง แม่ของชุนเป่า มือยังคงพับกล่องไม่หยุด พูดพลางยิ้มว่า "คนพวกนั้นข้า

บทที่ 33 ทำไมถึงมาขายเกี๊ยวข้างทาง?

"เกี๊ยวของคุณเสร็จแล้วค่ะ ต้องการน้ำส้มไหม?" หลี่ซูผิงวางเกี๊ยวบนโต๊ะ

ชายหนุ่มเงยหน้ามองเธอแวบหนึ่ง พยักหน้า "ครับ"

หลี่ซูผิงไปเทน้ำส้มมาครึ่งจาน จานค่อนข้างใหญ่ ถ้าเทเต็มจานแล้วกินไม่หมดก็จะเสียเปล่า

ชายหนุ่มคีบเกี๊ยวจิ้มน้ำส้ม กัดคำหนึ่ง กลิ่นหอมเฉพาะตัวของ

บทที่ 34 อับอายจนแทบจะตาย

"หัวหน้ากู้ เกี๊ยวนี่อร่อยจริงๆ ครับ" เสี่ยวหลิวพูดพลางชี้เกี๊ยวในชามด้วยตะเกียบ ดวงตาเป็นประกาย

กู้เจิ้นหย่วนคีบเกี๊ยวจิ้มน้ำส้ม นำเข้าปาก ดวงตาฉายแววตื่นตาตื่นใจ ทั้งครอบครัวของเขาชอบกินเกี๊ยว แม่บ้านที่ดูแลพ่อแม่ที่บ้านก็ห่อเกี๊ยวเก่ง แต่เทียบกับเกี๊ยวตรงหน้าแล้วยังมี