บทที่ 31 ไปช่วยพูดกับแม่หน่อย

จางเจียวกลับถึงบ้านหลังเลิกงาน เห็นรอยข่วนบนใบหน้าของลูกชายที่กำลังเล่นอยู่ในลาน "จุ้นจุ้น หน้าลูกเป็นอะไร?"

จุ้นจุ้นเบ้ปากน้อยๆ อย่างน้อยใจ "ฮวาฮวาข่วนค่ะ"

ฮวาฮวาเป็นเด็กที่สถานรับเลี้ยงเด็ก

จางเจียวทั้งสงสารทั้งโกรธ จูงมือลูกเข้าบ้าน แล้วพูดกับหลินกั๋วต้งที่นั่งสู

บทที่ 32 เริ่มขายเกี๊ยว

ในห้องเลขที่ 8 แม่ของชุนเป่าและลูกสาวชุนเป่ากำลังนั่งพับกล่องกระดาษที่โต๊ะ

ชุนเป่าที่มีคางเรียวแหลมได้ยินบทสนทนาข้างนอก จึงถามแม่อย่างสงสัย "แม่คะ ป้าหลี่ที่ห้องเลขที่ 5 ไปขายเกี๊ยว จะขายได้ไหมคะ?"

ชิ่นหรง แม่ของชุนเป่า มือยังคงพับกล่องไม่หยุด พูดพลางยิ้มว่า "คนพวกนั้นข้า

บทที่ 33 ทำไมถึงมาขายเกี๊ยวข้างทาง?

"เกี๊ยวของคุณเสร็จแล้วค่ะ ต้องการน้ำส้มไหม?" หลี่ซูผิงวางเกี๊ยวบนโต๊ะ

ชายหนุ่มเงยหน้ามองเธอแวบหนึ่ง พยักหน้า "ครับ"

หลี่ซูผิงไปเทน้ำส้มมาครึ่งจาน จานค่อนข้างใหญ่ ถ้าเทเต็มจานแล้วกินไม่หมดก็จะเสียเปล่า

ชายหนุ่มคีบเกี๊ยวจิ้มน้ำส้ม กัดคำหนึ่ง กลิ่นหอมเฉพาะตัวของ