บทที่ 316 แต่ในใจฉันกลับหวังว่าไอ้คนเลวแบบนั้นจะรักฉัน

เมื่อแม่ของชุนเห็นหลินเจี้ยนซื่อจากไป จึงจะไปเก็บของที่กองอยู่ในลานบ้าน

"คุณจะทำอะไร? นี่มันของบ้านเรานะ" จางเจียวรีบขวางเธอไว้

แม่ของชุนตกใจเล็กน้อย "นี่ไม่ใช่ของของหลินเจี้ยนซื่อหรอกหรือ? เขาบอกว่าไม่เอาของพวกนี้แล้ว ใครอยากเก็บก็เก็บไปไม่ใช

บทที่ 317 - ถ้าเธออยากจะเรียก ก็เรียกฉันว่าแม่

ฉินเย่เด็กคนนี้ สูญเสียแม่ตั้งแต่เล็ก ส่วนฉินต้าซานก็เป็นคนแบบนั้น ไม่เคยทำหน้าที่พ่อเลย

ฉินเย่ไม่เคยได้รับความรักจากพ่อแม่ จึงกระหายที่จะได้รับความรักจากพ่อแม่

"ป้าหลี่ ผมไม่มีบ้านแล้ว ไม่มีครอบครัวแล้วฮือๆๆ..." ฉินเย่พูดพลางร้องไห้

หลี่ซูผิงตาแดง

บทที่ 318 - คือคุณใช่ไหม? แม่ดอง

"แม่ครับ เกี๊ยวหมูผักกาดขาวหนึ่งที่ ผักดองหมูหนึ่งที่"

"แม่ครับ อาจารย์หวังสั่งบะหมี่ซอสถั่วเหลืองหนึ่งชาม"

"แม่ครับ ลุงฉีสั่งเกี๊ยวไข่กุยช่ายหนึ่งที่"

ฉินเย่ที่เมื่อสองวันก่อนยังดูเหม่อลอย ตอนนี้เต็มไปด้วยพลัง ทั้งร้านเกี๊ยวได้ยินเสียงเขาเรียกแม่

จากหมาป่าหน้าดุ