บทที่ 262

ตายเสียดีกว่าที่จะเรียนซ้ำชั้น

หลังจากห้านาที

"เจิ้งซินเฉียง ไอ้เด็กเลว หยุดนะ..."

เจิ้งกั๋วผิงถือไม้ตีฝุ่นไล่ตามเจิ้งซินเฉียงที่วิ่งเท้าเปล่าอยู่ในบ้าน

เจิ้งซินเฉียงวิ่งไปที่โต๊ะอาหารและวิ่งวนรอบโต๊ะหนีพ่อของเขา

"ผมไม่หยุดหรอก ถ้าหยุดก็โดนตีตายพอดี"

"แก..." เจิ้งกั๋วผิงไล่ไม่ไหว

บทที่ 263

ผมรู้จริงๆ ว่าตัวเองผิด

หลินเจี้ยนซื่อสังเกตเห็นชายหญิงสองคนที่เดินมากับแม่และน้องสาวของเขา

ทั้งสองคนหน้าตาดีและมีเสน่ห์ ดูไม่เหมือนลูกคนธรรมดาทั่วไป

โดยเฉพาะผู้หญิงคนนี้ เป็นสเปคที่เขาชอบพอดี

ตอนนี้เขาก็หย่าแล้ว เห็นผู้หญิงคนนี้สนิทกับแม่ อาจจะให้แม่แนะนำให้ก็ได้

"ใครเป็นแม่เธอ? ตัดขา

บทที่ 263

ผมรู้จริงๆ ว่าตัวเองผิด

หลินเจี้ยนซื่อสังเกตเห็นชายหญิงสองคนที่เดินมากับแม่และน้องสาวของเขา

ทั้งสองคนหน้าตาดีและมีเสน่ห์ ดูไม่เหมือนลูกคนธรรมดาทั่วไป

โดยเฉพาะผู้หญิงคนนี้ เป็นสเปคที่เขาชอบพอดี

ตอนนี้เขาก็หย่าแล้ว เห็นผู้หญิงคนนี้สนิทกับแม่ อาจจะให้แม่แนะนำให้ก็ได้

"ใครเป็นแม่เธอ? ตัดขา