บทที่ 302 - วีรชนคนสำคัญ

"พ่อ พ่ออยากตรวจไหม?" หลิวฉินมองหลิวเจี้ยนผิงถาม

หลิวเจี้ยนผิงอ้าปาก กำลังจะบอกว่าอยากตรวจ หยางเหม่ยเฟิงก็พูดขึ้น: "จะตรวจทำไม? แพงขนาดนั้น"

"เอาเงินไปซื้อของอร่อยๆ ให้พ่อเธอกินยังดีกว่าเอาไปตรวจเลย!"

หยางเหม่ยเฟิงหันไปพูดกับหมอ: "คุณหมอ เราไม่ตรวจแล้ว ขอแค่จ่ายยาให้กิน

บทที่ 303 - เลียน้ำลายที่ถ่มลงพื้นกลับคืน

7:30 น. ผักสดและไข่จากหน่วยหงเหลียนถูกส่งมาถึงร้านเกี๊ยว

ชินเย่และหนุ่มส่งผักช่วยกันขนผักและไข่จากรถเข็นเข้าร้าน

หลินกั๋วตงมาถึงพอดี ถือถุงตาข่ายใส่ลูกแพร์มา

"หลบไป" ชินเย่พูดเสียงเย็นใส่หลินกั๋วตงที่ยืนอยู่หน้าประตู

หลินกั๋วตงขยับไปด้านข้างหนึ่งก้าว มอง

บทที่ 304 คนที่คุณแนะนำมา ฉันต้องวางใจร้อยเปอร์เซ็นต์แน่นอน

วันนี้ฉินหรงหยุด ตอนกลางวันร้านยังพอไหว แต่พอถึงตอนเย็นก็วุ่นวายมาก

หลี่ซูผิงกับฉินเย่คนหนึ่งอยู่ในครัว อีกคนอยู่หน้าร้าน ยุ่งจนแทบจะเป็นลม

ฉินเย่ต้องทั้งเสิร์ฟอาหาร รับออเดอร์ และเก็บเงิน โต๊ะก็เก็บไม่ทัน

ยังมีลูกค้าเข้าแถวรออยู่หน้าร้าน