บทที่ 301 - เธอมองดูตัวเองสิว่ามีข้อดีอะไรบ้าง?

"ฉันว่าหลี่เสี่ยวอวี้ดูสวยกว่านะ" เหอซินเจว๋อ หัวหน้าชั้นหันมาพูด

"ฉันก็คิดแบบนั้น หลังจากกลับมาจากปิดเทอมฤดูร้อน หลี่เสี่ยวอวี้ดูสวยขึ้นเรื่อยๆ ตัวสูงขึ้นไม่น้อย ผิวก็ขาวขึ้น เสื้อผ้าที่ใส่ก็ดูดีทั้งนั้น"

"ใช่แล้ว แถมดูมั่นใจขึ้นเรื่อยๆ ด้วย แตกต่

บทที่ 302 - วีรชนคนสำคัญ

"พ่อ พ่ออยากตรวจไหม?" หลิวฉินมองหลิวเจี้ยนผิงถาม

หลิวเจี้ยนผิงอ้าปาก กำลังจะบอกว่าอยากตรวจ หยางเหม่ยเฟิงก็พูดขึ้น: "จะตรวจทำไม? แพงขนาดนั้น"

"เอาเงินไปซื้อของอร่อยๆ ให้พ่อเธอกินยังดีกว่าเอาไปตรวจเลย!"

หยางเหม่ยเฟิงหันไปพูดกับหมอ: "คุณหมอ เราไม่ตรวจแล้ว ขอแค่จ่ายยาให้กิน

บทที่ 303 - เลียน้ำลายที่ถ่มลงพื้นกลับคืน

7:30 น. ผักสดและไข่จากหน่วยหงเหลียนถูกส่งมาถึงร้านเกี๊ยว

ชินเย่และหนุ่มส่งผักช่วยกันขนผักและไข่จากรถเข็นเข้าร้าน

หลินกั๋วตงมาถึงพอดี ถือถุงตาข่ายใส่ลูกแพร์มา

"หลบไป" ชินเย่พูดเสียงเย็นใส่หลินกั๋วตงที่ยืนอยู่หน้าประตู

หลินกั๋วตงขยับไปด้านข้างหนึ่งก้าว มอง