บทที่ 303 - เลียน้ำลายที่ถ่มลงพื้นกลับคืน

7:30 น. ผักสดและไข่จากหน่วยหงเหลียนถูกส่งมาถึงร้านเกี๊ยว

ชินเย่และหนุ่มส่งผักช่วยกันขนผักและไข่จากรถเข็นเข้าร้าน

หลินกั๋วตงมาถึงพอดี ถือถุงตาข่ายใส่ลูกแพร์มา

"หลบไป" ชินเย่พูดเสียงเย็นใส่หลินกั๋วตงที่ยืนอยู่หน้าประตู

หลินกั๋วตงขยับไปด้านข้างหนึ่งก้าว มอง

บทที่ 304 คนที่คุณแนะนำมา ฉันต้องวางใจร้อยเปอร์เซ็นต์แน่นอน

วันนี้ฉินหรงหยุด ตอนกลางวันร้านยังพอไหว แต่พอถึงตอนเย็นก็วุ่นวายมาก

หลี่ซูผิงกับฉินเย่คนหนึ่งอยู่ในครัว อีกคนอยู่หน้าร้าน ยุ่งจนแทบจะเป็นลม

ฉินเย่ต้องทั้งเสิร์ฟอาหาร รับออเดอร์ และเก็บเงิน โต๊ะก็เก็บไม่ทัน

ยังมีลูกค้าเข้าแถวรออยู่หน้าร้าน

บทที่ 305 คนดีที่มีจิตใจเมตตาที่สุดในโลก

เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่หลี่ซูผิงกำลังเด็ดผักอยู่ กู้เจิ้นหย่วนก็พาหวงชิวเอี้ยนมาถึง

หวงชิวเอี้ยนสวมเสื้อเชิ้ตลายดอกสีฟ้า กางเกงขายาวสีดำ กางเกงสั้นไปจนถึงน่อง ที่หัวเข่ามีรอยปะสองแห่ง

ผิวเหลืองซูบผอม ผมสีเหลืองถักเปียสองข้าง

เธอจับชายเสื้อแน่น ยืนข้างกู้เจิ้