บทที่ 282 "ไม่งั้นเธอไปถามพ่อฉันดูสิว่าเขาคิดยังไง?"

หลี้เสี่ยวอวี้พาเจิ้งชิงชิงมาถึงปากซอยบ้านของเธอ เจิ้งชิงชิงลงจากจักรยานโบกมือบอกลา "ลาก่อนป้า ลาก่อนเสี่ยวอวี้ แล้วเจอกันพรุ่งนี้"

"ลาก่อน"

"เจอกันพรุ่งนี้"

มองเจิ้งชิงชิงเข้าซอยไปแล้ว แม่ลูกสองคนจึงขี่จักรยานต่อกลับบ้าน

หลี้เสี่ยวอวี้: "แม่ค

บทที่ 283 หลินเจี้ยนซื่อถูกทำร้าย

ซ่งเจียหรงมองหน้าหลินเจี้ยนซื่อพูดว่า: "ตอนที่เราต้องไปทำงานในชนบท มีครั้งหนึ่งผมปวดท้องเพราะหิว คุณเป็นคนให้ขนมปังผมสองชิ้น บุญคุณนี้ผมซ่งเจียหรงจะไม่มีวันลืม"

"วันจันทร์คุณมาหาผมที่โรงงานพลาสติก ผมจะจัดการสัมภาษณ์ให้แบบผ่านๆ แล้วจัดการให้คุณเข้าทำงานในโรงงานเลย

บทที่ 284 เฒ่าหลินกลับบ้านเกิด

"คุณหมอหลี่ ฉันเห็นเขามองคุณนะ คุณรู้จักเขาหรือคะ?" พยาบาลมองหลี้เจิ้นเจิ้นถาม

หลี้เจิ้นเจิ้นส่ายหน้า "ฉันไม่รู้จักเขานะ"

หลินเจี้ยนซื่อยังคงมองหลี้เจิ้นเจิ้น ปากพึมพำไม่ชัด: "แม่..."

แพทย์ฝึกหัดคนหนึ่งพูด: "เขาคงเห็นคุณหมอหลี่สวย เลยมองน่ะ"

หลี้เจิ้นเจิ้น: "..."