ตอน 221
ท่านผู้บัญชาการ… คุณหนูวัยห้าสิบของท่านเกิดใหม่แล้ว
ถ้าพวกเราไปก็จะดูแปลกแยกและอึดอัดไม่สบายใจมาก
ฉินหรงส่ายหน้าพลางกล่าวว่า "ถ้าอย่างนั้นพวกเรายิ่งไปไม่ได้เข้าไปใหญ่"
แม้เธอจะไม่เคยไปโรงแรมใหญ่ในปักกิ่ง แต่ก็เคยได้ยินมาว่าที่นั่นไม่ใช่ที่ที่คนธรรมดาจะไปได้
"ฉันกับเสี่ยวเย่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าประตูโรงแรมใหญ่ปักกิ่งอยู่ทางไหน พ่อเฒ่าหลี
ตอน 222
ผมไม่มีเงินจริงๆ
ที่หมู่บ้านเลขที่ 18 บ้านตระกูลหลิน
"เชิญครับลุงหวัง ดื่มน้ำหน่อย" หลินหย่งเหนียนวางแก้วน้ำที่เพิ่งรินลงบนโต๊ะ
"โอ้ ขอบคุณ" ลุงหวังยกแก้วขึ้นจิบน้ำ
น้ำต้มธรรมดา ไม่ได้ใส่น้ำตาลแม้แต่นิดเดียว
ไม่ใช่ว่าหลินหย่งเหนียนไม่อยากใส่น้ำตาลให้ แต่เพราะน้ำตาลไม่ได้อยู่ในห้อง
ตอน 223
ยิ่งกินยิ่งรู้สึกขมในใจ
หลินหย่งเหนียนขมวดคิ้ว รู้สึกว่าจางเจียวกำลังระบายอารมณ์ใส่เขา!
จุ้นจุ้นป่วยก็ไม่ใช่เขาแพร่เชื้อให้ เธอจะมาระบายอารมณ์ใส่เขาทำไม?
แต่หลินหย่งเหนียนก็อดทนไว้ "เด็กวัยนี้ป่วยง่าย ตอนกั๋วต้งอายุเท่านี้ก็เหมือนกัน เว้นระยะหน่อยก็ป่วย แม่เขาก็พาไปฉีดยาที่สถานีอนามัย