บทที่ 220: ความรักสี่สิบกว่าปีนี้ ไม่ใช่แค่สายเลือดจะเทียบได้

หลี้อวิ๋นซูยกมือกุมขมับ "ใครจะรู้ว่าสวรรค์คิดยังไง! อีกไม่กี่วัน คุณตาคุณยายจะจัดงานเลี้ยงรับขวัญให้เธอ น้าใหญ่กับน้าสองของลูกก็จะกลับมา"

"พี่สะใภ้ใหญ่กับพี่จ้านเสียงก็กลับมาแล้ว"

"จะจัดใหญ่?" เจิ้งกว๋อผิงขมวดคิ้วถาม

หลี้อวิ๋นซูพยักห

บทที่ 221 ถ้าพวกเราไปก็จะดูแปลกแยกและอึดอัดไม่สบายใจมาก

ฉินหรงส่ายหน้าพลางกล่าวว่า "ถ้าอย่างนั้นพวกเรายิ่งไปไม่ได้เข้าไปใหญ่"

แม้เธอจะไม่เคยไปโรงแรมใหญ่ในปักกิ่ง แต่ก็เคยได้ยินมาว่าที่นั่นไม่ใช่ที่ที่คนธรรมดาจะไปได้

"ฉันกับเสี่ยวเย่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าประตูโรงแรมใหญ่ปักกิ่งอยู่ทางไหน พ่อเฒ่าหลี้เ

บทที่ 222 ผมไม่มีเงินจริงๆ

ที่หมู่บ้านเลขที่ 18 บ้านตระกูลหลิน

"เชิญครับลุงหวัง ดื่มน้ำหน่อย" หลินหย่งเหนียนวางแก้วน้ำที่เพิ่งรินลงบนโต๊ะ

"โอ้ ขอบคุณ" ลุงหวังยกแก้วขึ้นจิบน้ำ

น้ำต้มธรรมดา ไม่ได้ใส่น้ำตาลแม้แต่นิดเดียว

ไม่ใช่ว่าหลินหย่งเหนียนไม่อยากใส่น้ำตาลให้ แต่เพราะน้ำตาลไม่ได้อยู่ในห้องนั