บทที่ 19 อย่าโลภเงินของคนอื่นมากเกินไป

คุณป้าหยวนยิ้มพูด "ซีอิ๊วบ้านฉันหมด อยากขอยืมของบ้านเธอใช้หน่อย พรุ่งนี้ซื้อมาแล้วจะคืนให้"

ขอยืมซีอิ๊ว?

หลี่ซูผิงมองรอยยิ้มใจดีของคนแก่ ถ้าเป็นเมื่อก่อน มีคนมาขอยืมซีอิ๊ว ขอยืมเกลือ เธอต้องตอบตกลงทันที และพูดว่า "จะคืนอะไรกัน แค่ซีอิ๊วนิดหน่อย เอาไปใช้เลย"

บทที่ 20 ตอนนี้เธอไม่ยอมเสียเปรียบเปล่าๆ แล้ว

หลินหย่งเหนียนมองลูกสะใภ้คนโตอย่างไม่พอใจ ลูกชายคนรองพูดถูก นั่นเป็นเงินของเขา เขาจะให้ใครก็ได้ เธอไม่มีสิทธิ์ยุ่ง

หลินกั๋วต้งตบโต๊ะ "หลินเจี้ยนซื่อ แกว่าใคร?"

หลินเจี้ยนซื่อชะงัก แล้วก็ตบโต๊ะบ้าง "ว่าเมียแกไง เป็นไร?"

"อยากโดนตีรึไง"

"ลองตีดูสิ" พ

บทที่ 21 มีอะไรให้ดีใจกับวันเวลาแบบนี้?

"อ้า~อืม~อ้า—"

หลินหย่งเหนียนได้ยินเสียงจากอีกฝั่งกำแพง พลิกตัวด้วยความหงุดหงิด ล้วงนุ่นออกจากหมอนสองก้อน ปั้นเป็นก้อนยัดเข้าหู

"ไอ้ลูกรองนี่ กี่รอบแล้ว จริงๆเลย คนหนุ่มไม่รู้จักยั้ง พอแก่ตัวค่อยรู้..." หลินหย่งเหนียนบ่นพึมพำพลางคลุมผ้าห่มปิดหัว

หลิวฉินเหงื่