บทที่ 18

ฉันจะให้แม่เธอเห็นว่า ไม่มีเธอ ครอบครัวเราก็อยู่ได้ดี!

ห้าโมงครึ่ง หลินหย่งเหนียนและหลินกั๋วต้งพาจุ้นจุ้นกลับบ้าน ทั้งสองคนดูเหนื่อยล้า สีหน้าก็ไม่ดี

วันนี้ทั้งโรงงานพูดถึงเรื่องหลินหย่งเหนียนหย่า มีคนชอบเรื่องสนุกมาล้อเลียนต่อหน้า พวกเขาไม่เคยอับอายขายหน้าขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

"เฒ่าหลิ

บทที่ 19

อย่าโลภเงินของคนอื่นมากเกินไป

คุณป้าหยวนยิ้มพูด "ซีอิ๊วบ้านฉันหมด อยากขอยืมของบ้านเธอใช้หน่อย พรุ่งนี้ซื้อมาแล้วจะคืนให้"

ขอยืมซีอิ๊ว?

หลี่ซูผิงมองรอยยิ้มใจดีของคนแก่ ถ้าเป็นเมื่อก่อน มีคนมาขอยืมซีอิ๊ว ขอยืมเกลือ เธอต้องตอบตกลงทันที และพูดว่า "จะคืนอะไรกัน แค่ซีอิ๊วนิดหน่อย เอาไปใช้เล

บทที่ 20

ตอนนี้เธอไม่ยอมเสียเปรียบเปล่าๆ แล้ว

หลินหย่งเหนียนมองลูกสะใภ้คนโตอย่างไม่พอใจ ลูกชายคนรองพูดถูก นั่นเป็นเงินของเขา เขาจะให้ใครก็ได้ เธอไม่มีสิทธิ์ยุ่ง

หลินกั๋วต้งตบโต๊ะ "หลินเจี้ยนซื่อ แกว่าใคร?"

หลินเจี้ยนซื่อชะงัก แล้วก็ตบโต๊ะบ้าง "ว่าเมียแกไง เป็นไร?"

"อยากโดนตีรึไง"

"ลองตีดูสิ"