บทที่ 9 สงครามครั้งที่ 2

เฟยเอ๋อมองเห็นรอยยิ้มที่น่าสพรึงกลัวของโหลวเหยนหมิงแว๊บนึง และไม่อยากคิดที่จะเลียนแบบรอยยิ้มมุมปากชั่วร้ายแบบนั้น แล้วนางจึงหันกลับมามองด้วยแววตาใสซื่อที่ไม่กลัวอะไร“ได้เพคะ ท่านอ๋อง!”

โหลวเหยนหมิงนิ่งไปและจ้องเขม่งไปยังใบหน้าของนางที่เต็มไปด้วยความกระปรี้กระ

บทที่ 10 คนที่ดูเหมือนป่วยเรื้อรัง

ทันใดนั้นก็มีทหารองครักษ์สองนายบุกเข้ามา แล้วมองมายังเฟยเอ๋อ“ท่านไหนคือฉูเฟยเอ๋อ”

เฟยเอ๋อจ้องเขม่งไปที่ทหารหน้านิ่งสองคนนั้น “มีอะไร”

พวกเขามองมาที่นางแว๊บนึง แล้วก็พูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว“รับสั่งจากท่านอ๋อง ชายาเอกฉูเฟยเอ๋อถูกลดตำแหน่งแล้ว จ

บทที่ 11 นางถูกทุกคนเย็นชาใส่

เป็นจังหวะที่เฟยเอ๋อก้มหน้าต่ำลงไม่กล้ามองหน้าผู้ชายคนนี้ เขาจึงพูดขึ้น

“เป็นถึงองค์หญิงของราชวงศ์โหลงโฉงแต่กลับต้องมาใส่ชุดสาวใช้แบบนี้ แล้วยังถูกทหารจับส่งตัวไปอยู่ที่อื่นอีก ช่างน่าเวทนาจริงๆ !”

เฟยเอ๋อสั่นไปทั้งตัว เงยหน้าขึ้นมามองแต่ไม่กล้าพู